Y canllaw cyflawn i bwdinau Cymreig: danteithion melys traddodiadol y dylai pob un sy’n hoff o fwyd eu blasu
Gan Paul Lucas
O glasuron y maen pobi i dorthau ffrwythau cyfoethog, pwdinau a ffefrynnau pobi rhanbarthol, mae pwdinau Cymreig yn cynnig cipolwg blasus, ac yn aml heb ei werthfawrogi ddigon, ar dreftadaeth goginiol y wlad.

Editorial image generated with AI.
Mae bwyd Cymru yn aml yn cael ei gysylltu â phrydau swmpus fel cawl, cig oen a rarebit, ond mae traddodiadau pwdinau a phobi’r wlad yr un mor gyfoethog o ran hanes ac arwyddocâd diwylliannol. Wedi’u datblygu dros ganrifoedd mewn ffermdai, cymunedau glofaol, trefi marchnad a cheginau teuluol, mae pwdinau Cymreig wedi’u siapio gan ymarferoldeb, cynhwysion lleol a diwylliant pobi sydd wedi’i wreiddio’n ddwfn.
Mae ryseitiau traddodiadol yn aml yn dibynnu ar gynhwysion sylfaenol fel blawd, menyn, ffrwythau sych, ceirch, hufen a sbeisys — cynhwysion a oedd ar gael yn eang ac yn hawdd eu haddasu ar draws gwahanol ranbarthau Cymru. Daeth llawer o bwdinau i’r amlwg nid fel eitemau moethus, ond fel danteithion maethlon a fforddiadwy y gellid eu paratoi gartref a’u rhannu dros genedlaethau.
Heddiw, mae pwdinau Cymreig yn parhau’n ganolog i boptai, gwyliau bwyd, caffis annibynnol a chynhyrchwyr artisan, gan gynnig blas o stori goginiol Cymru i bobl leol ac ymwelwyr.
Mae cacennau cri yn parhau’n brif ddanteithyn melys mwyaf adnabyddus Cymru
Ni fyddai unrhyw ganllaw i bwdinau Cymreig yn gyflawn heb gacennau cri, efallai’r ddanteithyn felys fwyaf eiconig yn y wlad.
Yn draddodiadol, cânt eu coginio ar faen pobi neu radell yn hytrach na’u pobi yn y ffwrn. Gwneir cacennau cri o flawd, menyn, siwgr, ffrwythau sych a sbeisys cynnes. Mae eu gwead nodedig — ychydig yn grimp ar y tu allan ond yn feddal ac yn friwsionllyd y tu mewn — wedi eu gwneud yn boblogaidd dros genedlaethau.
Wedi’u gweini’n gynnes, yn aml â llwch o siwgr mân, mae cacennau cri yn cael eu mwynhau ledled Cymru fel danteithyn bob dydd, byrbryd neu rywbeth i gyd-fynd â phaned. Gall amrywiadau modern gynnwys darnau siocled, croen lemwn wedi’i gratio neu lenwadau gwahanol, ond mae’r fersiwn glasurol yn parhau’n symbol o dreftadaeth pobi Cymru.
Mae eu symlrwydd a’r ffaith eu bod yn hawdd eu cario wedi helpu cacennau cri i barhau’n un o fwydydd traddodiadol mwyaf hygyrch ac annwyl Cymru.
Mae bara brith yn cyfuno ymarferoldeb â blas cyfoethog
Conglfaen arall o bobi Cymreig yw bara brith, sy’n golygu bara â ffrwythau neu fara “brith”.
Mae’r dorth ffrwythau hon yn cael ei gwneud yn draddodiadol drwy socian ffrwythau sych mewn te cyn eu cymysgu â blawd, siwgr a sbeisys. Y canlyniad yw torth laith, gyfoethog ei blas, sy’n aml yn cael ei sleisio a’i thaenu â menyn.
Yn hanesyddol, gwerthfawrogwyd bara brith am ei flas a’i ymarferoldeb, gan ei fod yn dorth felys hirhoedlog y gellid ei mwynhau dros sawl diwrnod. Heddiw, mae’n parhau’n glasur mewn poptai a chartrefi yng Nghymru, ac yn aml yn cael ei gysylltu â the prynhawn a lletygarwch rhanbarthol.
Mae llawer o gynhyrchwyr artisan yn parhau i gadw ryseitiau traddodiadol yn fyw, tra hefyd yn cyflwyno troeon cyfoes.
Mae clasuron rhanbarthol yn dangos amrywiaeth pwdinau Cymreig
Y tu hwnt i gacennau cri a bara brith, mae Cymru yn gartref i nifer o bwdinau rhanbarthol sy’n adlewyrchu amrywiaeth goginiol y wlad.
Mae crempogau, neu grempogau Cymreig, yn fwy trwchus na chrepes arferol ac yn cael eu gweini’n draddodiadol gyda menyn, surop neu fêl. Maent yn arbennig o gysylltiedig â Dydd Mawrth Ynyd ac yn parhau’n ffefryn cysurus mewn cartrefi.
Mae teisen lap, a elwir hefyd yn deisen wlyb Gymreig, â’i gwreiddiau yng nghymunedau diwydiannol De Cymru. Roedd ei gwead trwchus a llaith yn ei gwneud yn addas ar gyfer pecynnau cinio glowyr, tra’n dal i gynnig melyster moethus.
Mae pwdin reis, cwstard a phwdinau wedi’u pobi hefyd yn parhau’n gyffredin yn niwylliant bwyd Cymru, gan adlewyrchu dylanwadau Prydeinig ehangach gyda throeon rhanbarthol.
Mae diwylliant pwdinau Cymreig modern yn parhau i esblygu
Ledled Cymru, mae pwdinau traddodiadol yn cael eu hailddehongli’n gynyddol gan boptai artisan, parlyrau pwdinau ac entrepreneuriaid bwyd.
Mae cynhyrchwyr cacennau cri moethus, gwneuthurwyr hufen iâ â llaw, patisseries a phoptai annibynnol yn cyfuno ryseitiau hanesyddol â chwaeth defnyddwyr modern, gan helpu pwdinau Cymreig i aros yn berthnasol mewn diwylliant bwyd cyfoes.
Mae’r adfywiad hwn yn arbennig o amlwg drwy wyliau bwyd lleol, marchnadoedd ffermwyr a phoptai sy’n gyrchfannau ynddynt eu hunain, lle mae tarddiad a chrefftwaith yn parhau i gael eu gwerthfawrogi’n fawr.
Pam mae pwdinau Cymreig yn haeddu mwy o gydnabyddiaeth
Mae pwdinau Cymreig yn cynrychioli llawer mwy na melysrwydd. Maent yn adlewyrchu dyfeisgarwch, cymuned, treftadaeth a rôl barhaus cynhwysion lleol ym mywyd Cymru.
Boed eu darganfod mewn pobty gwledig, tref arfordirol neu farchnad fwyd, mae’r pwdinau hyn yn cynnig cysylltiad ystyrlon â hunaniaeth goginiol Cymru ac yn parhau’n rhan hanfodol o unrhyw archwiliad go iawn o fwyd Cymru.
I’r rhai sy’n chwilio am flasau rhanbarthol dilys, mae pwdinau Cymreig yn cynnig un o brofiadau bwyd cyfoethocaf a mwyaf gwerth chweil y wlad.
Ffynonellau
Visit Wales food guides
Traditional Welsh recipe archives
Welsh culinary heritage resources